Onca aldanışın emanetiydi sözlerime sanki aptallık ve cümlelerimde olmayan kayıp bir cümleydi hasret…Dillendirmeye korkuyordum, napmalıydım ki? Evrim teorisini dogrulayan ilk insandım 20. yüzyılda, deÄŸiÅŸtiÄŸini gözlemleyerek bu sisli yolda…Umursamamayı ögrendim bu aralar, kalbim ÅŸikayet ettikçe ben gaddar bir patron misali umursamıyorum artık, haykırışların anonim olduÄŸu bu dönemlerde sessizliÄŸe cekiliyorum apansız…BaÅŸka bir dünya istiyorum artık, dilekçe veriyorum tabiat anaya beni nüfüsündan çıkarsın diye, ama Tanrı veto ediyor..Yine kalıyorum milyarların kalabalığında, bir başıma…İçeriden açılması gereken kapıyı dışardan açmak gibi bir gaflete düşen ben, kendimi çilingir sanmaktan vazgeçiyorum..Zaten insanın kiÅŸiliÄŸi, ne olduÄŸuyla kendini ne sandığının muhasebesidir.Ve bir yalnış bütün doÄŸruları götürür… 9 yalanla 9 köyde hüküm süren sen, onuncu doÄŸruyla onuncu köyün muhtarı olmayı baÅŸaramamış ben…Ve herkez oldugu yerde…hancısı da, yolcusu da…Yagmur da aynı yerde, bende aynı yerde…Damlalarla çehrem hep aynı yerde…Bir karanlık var semtimde, bende o karanlığın içinde, güneÅŸi bekliyorum bölsün artık bendekileri perde perde…Akrebim, yelkovanım da aynı yerde, 02:56 serinliklerinde ve gözyaşım sizin evde…Sana bıraktığım sıcaklığım ise, istemesen de içinde..Hayatın verdiÄŸi rüşvetti, kaderin amirine bu anı…Ömür çizgimin ortasında yürüyemedim, sallanıyordum, alkollüydüm…Bir o yana bir bu yana, derme çatma bir sevdanın ortasında…Kırmızılar ektiÄŸim, siyahlar biçtiÄŸim bu bucaksız tarlada, siyahın matemi bastırıyordu beyazın isyanını açıkça…Ve ben kendime gülüyordum…Sarılıyordum sıkı sıkı, Sana sarılmış yorganıma…Gözyaşımı emanet ediyordum,Yastığımın altına…Artık yıkık duvarı siper ettim kendime,Dört bir yandan saldırıyorlardı…3 yara almıştım, Sona yaklaÅŸmıştım…Bir saniye sonrası, yok oluÅŸtu…“Bari sen anne…Sen de birÅŸeyler de…Ellerini cansız alnıma koy,Ben hastayken ateÅŸimi ölçtügün gibi…Günlerce başımda durduÄŸun gibi…Anne;ÇaresizliÄŸimi, dertlerime bağışla;Bırakma beni kahramanların yalnızlığında…

Gücenme tanrım,
Sen bu kuluna,
Gücenme tanrım,
Bu isyanıma,
Gücenme tanrım,

Bir kulun bu kadar zalim olamaz
Taştan mı yarattın sen onu tanrım
Yaşamak ızdırap çile çekmekse
Ben kulun değilim gücenme tanrım

Yüreği nefretle öfkeyle dolu
Sevgiden habersiz kalbini yolu
Mademki kul diye yarattın onu
Ben kulun değilim gücenme tanrım

Niyetin sadece bir can vermekse
Her nefes gönlüme birer darbeyse
Sevilmek sevene zulüm etmekse
Ben kulun değilim gücenme tanrım

Yüreği nefretle öfkeyle dolu
Sevgiden habersiz kalbini yolu
Mademki kul diye yarattın onu
Ben kulun değilim gücenme tanrım

 Gökhan Güney - Gücenme Tanrım

Söyleyin Sevdigim Nerde
Issız Sokaklar
Derdime Care Bulun
Issız Sokaklar

Sevdigimi Benden Siz Aldınız
Issız Sokaklar
Sevdigimi Benden Siz Çaldınız
Issız Sokaklar

Sevdigimi Bana Geri Verin
Issız Sokaklar
Care Bulun Bu Derdime
Issız Sokaklar

Ben Severken Siz Caldınız Onu
Issız Sokaklar
Geri Verin Sevdigimi Bana
Issız Sokaklar