Çok Sevdiğim, şiirleri ile dalıp gittiğim, ünlü şair Yusuf Hayaloğlu vefat etmiştir. Allahtan Rahmet Ailesine ve Yakınlarına Sabır dilerim.

Kaynak : http://www.haberturk.com/haber.asp?id=131967&cat=190&dt=2009/03/03

“Ağlamak güzeldir, gözünde yaşlar varken sakın utanma…” Ne güzel bir söz. Gözyaşları söylenmeyen sözlerdir. Öylesine akar gider sessiz ama bir o kadar gürül gürül… Biz toplum olarak da göz yaşlarımızı hiç tutamayız. Sulu göz olmak kimi zaman utanç verir bize. Ama ağlamak gerçekten çok güzeldir ve bir o kadar da insani.Hiç ağlayamazsam derim bazen kendi kendime. Ne çekilmez olurdum kim bilir? Hayat her zaman çok adaletli değil nedense. Biriktirir biriktirir ve bir volkan gibi patlarsın sonra. Gözyaşı insan kalbindeki yağmurdur. Sonrasında tatlı bir serinlik, huzur doğar insanın içine tıpkı yağmurdan sonra çıkan güneş gibi.Ve gözlerrrr… En güzel göz ağlayan gözdür. Pırıl pırıl parlar. Ağlamayı çok seviyorum anlaşıldığı üzere ya bir gün ağlayamazsam diye tasalanıyorum üstelik.Arkadaşlar bilir… Bir gün ağlamak için bir araya geldik ve bir güzel ağladık. Öyle mutlu olduk ki bunu arada yapalım diye anlaştık. Belki gülenleriniz vardır aranızda. Oysa gözyaşlarım beni hayatta tutarlar. Mutlu olduğumuzda ağlarız, üzüldüğümüzde ağlarız. Sevgilimizin omzunda ağlamak bir başka tabi. Gözyaşlarım, sevdiklerime bağlayan en kuvvetli bağdır. Bu da nereden çıktı diyebilirsiniz. Sanırım ağlamam lazım, fonda türküler olmalı yanık yanık…
Yanımda bir kadeh cin-limon, ağla ağlayabildiğin kadar…

Bunca zaman bana anlatmaya calıstıgın
kendımı buldugum zaman anladım
herkezin mutlu olmak için başka yolu varmış.
kendı yolumu çizdiğimde anladım
bir tek yaşanarak öğrenilmiş hayat okuyarak,dinleyerek değil…
bildiğini bana neden anlatmadığını anladım.Yüreğine aşk olmadan geçen hergün kayıpmış.

Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.
Acı doruğa ulaştığı zaman,gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım,Ağlayanı güldürebilmek,
ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş.Gözyaşlarımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.
Bir insanı herhangi biri kırabilir,Ama, bir tek en çok sevdiği acıtabilrmiş,
Çok acıttığında anladım.Fakat, hakedermiş sevilen
onun için dökülen her damla gözyaşını,Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde anladım…
Yalan söylememek değil,Gerçeği gizlemekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım.*Sana İhtiyacım var, gel !*
Diyebilmekmiş güçlü olmak.Sana *git* dediğimde anladım.
Biri sana *Git* Dediğinde *KALMAK İSTİYORUM*diyebilmekmiş sevmek.
Git dediklerinde, gittiğimde anladım.Sana sewgim bir şimarık çocukmuş
her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.
Özür dilemek değil*affet beni*diye haykırmakistemekmiş pişman olmak.
Gerçekten pişman olduğumda anladım.ve gurur kaybedenlerin acizlerin maskesiymiş.Sevgi dolu yüreklerde gurur olmazmış
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.Ölürcesine isteyen beklemez
Sadece umut edermiş birgün affedilmeyi.Beni affetmeni ölürcesine istediğim zaman anladım.
Sevgi Emekmiş,Emek ise,Vazgeçmeyecek kadar,
Ama Özgür bırakacak kadar sevmekmiş

(A.A)

Merhaba ArkadaşlarBazı Nedenlerden Dolayı Sitemizin Domain Uzantısını Değiştirme Kararı Aldım. Sitemize Girişleri Ayriliksaati.Net olarak Değil Ayriliksaati.Com Olarak Yapabilirsiniz..Yayına kaldıgımız yerden Devam edelim :).

HAYAT ne kadar basit bir kelime değilmi HAYAT ?
neden hayat kelimesi bu kadar basitken neden 5 harfli bir nefeste söylenip biten bir kelime iken, bana eziyet ediyor. neden dileklerimi gerçekleştiremiyorum o basit kelimede, neden bana bir yamuk yapmak peşinde ? ben ne yaptım suçum ne ? bu dunyada yoksa tek benmiyim bu durumu yaşayan.

hayat dedim hep, kötüde geçer, iyide geçer. kötü geçtiği zamanlar kendimi hep böyle teselli ettim. bir gün olsun iyiye gitmedi, gittiğini sandım ama yanıldıgımıda çok sonralar anladım. Hayattan çok şey beklemedim ben, sanmayın ki hayattan çok şey bekliyorum, herşey istediğim gibi olsun istiyorum… ufacık mutlulukları bile bana çok gören bu hayattan ben daha ne isteyeyimki ?

kötü günlerimde aman tek benim hayatım berbat böyle, başkasının kötü değil diye onlarada bunu belli edip nasıl bir durum içinde oldugumu belli etmemek için iyi gibi gözüktüm. . Ama acısını gece herkes uyurken ben yaşıyor, ve bu garip yaşantımda yoktu bunun çözümü. çok gece avundum belki bir umut güzel günlerde görürüm diye umdumda uyudum.

bir kaç kez hayat istediğim bir şekilde gidiyor sandım, ve kıstım gözümü, döndüm çevreme baktım, insanlar yoktu ve sanki yeryüzünden yüksekteymiş gibi umarsızca uçuyordum bulutlar üzerinde..

gözümü tam açtıgımda ise asıl yeryüzünde sayılı bir kaç kardeşim dostumdan hariç kimsenin olmadıgını farkettim..

ve Sonra ;

hayatı rolantide yaşamaya karar verdim / artık ağır adımlarla bilinmez bir meçhule doğru yürüyorum…

Ahmet TURAN