Beni hep kavgalarımdan bildiler…
Yarım bıraktığım okul,
Bir bir tembihleyen anam,
Sevdiğim kız, sevdiğimi bilmeyen kız.

Beni hep kavgalarımdan bildiler…
Ulus’ta bir kasım akşamıydı
Işığımı çaldı, kızıla çalan karanlık.
Ak alnına, al kan damladı yiğidimin,
Kahpece vurup, kahpece kaçtı parkalılar.
İşte o akşam sıktım yumruklarımı.
Eridi avuçlarımda,
Anamdan miras merhamet.
Şehit evi yüreğimde çelikleşen sevdama,
Çifte su diye kan verdi Alperenler.
Tabanca tutuşturup elime,
Çıktı içimden tabutlarla masum düşler.
Aynalara minnetsiz geçirdiğim gençliği;
Meğer nice gömülenler hiç ölmemişler.
Bir hoyrat diyemedim aşka dair,
Kurşunların söylediği türküyü bildim anca;
Yalnız, çaresiz, belimde tabanca.
Sevdiğimden, sevdiğim için kaçtım.
Anlaşılmak değildi derdim;
Kitapların önünden hep mahcup geçtim.
Gül dalında bulunsun isterdim, parmak izim.
Bağışlayın beni!
Babasına doymayan kızım.
Kanıma kan, canıma can aldım,
Acımadım, vurdum, gözümü kırpmadım,
Her kavgamın gecesi rüyamda,
Geleceğimin büyük ülkesinde,
Kavga etmeyen çocuklar gördüm.
Rabbim bilir ki; dinim, devletim,
Bayrağım, ülküm için geçti ömrüm.
Yine bir kasım günüydü…
Bir hurda yığınında buldular beni,
Senelerdir horozlanan tetikler,
Öldükten sonra vurdular beni.
Reisini dinlersen, yarım kalmamalı,
Hayallerimizin gerçeğe hicreti.
Koy düşmanlar ellerini zillesinler,
Anlatmaktan ötesi düşer sana
Bırak beni eşkıya bellesinler.

Keske duygularimi kagitlara kalemlere sigdirabilseydim.
Sensizligin sonsuzlugu içinde yüzerken.
belki o zaman beni anlayabilir,
beni sevebilirdin
o zaman göz yaslarimin sebebini bilir,

offf offf, istanbulda bir yaz akşamı

Gözlerim uykuyla barıştı sanma
Sen gittin gideli dargın sayılır
Ben de bir zamanlar sevildim ama
Seninki düpedüz vurgun sayılır

Ne kadar zulmetsen ah etmem sana
Her iki cihanda gül kana kana
Seninle cehennem ödüldür bana
Sensiz cennet bile sürgün sayılır

Yalan mı söyledin göz göre göre
Ne zaman dolacak verdiğin süre
Gönülden gördüğüm takvime göre
Aldığım her nefes bir gün sayılır

Seviyordum, diyemiyordum…

Gözlerim söylüyordu, anlatamıyordum…

Sessiz çığlıklarımı sana duyuramıyordum…

Ama seni sevdiğimden haberin olmuş,

Sana yazdığım şiir, tüm cesaretini toplamış

Her yerde seni aramış,

Ve gözlerimin baktığı yerde seni bulmuş,

Seni ne kadar çok sevdiğimi sana haykırmış…

Ve sende onu dinlemişsin…

Onu o güzel ellerinin arasına almış,

Gözlerini onun her harfinde gezdirmişsin,

Sanki, sana olan aşkımla dolu yüreğimin her zerresine

Gözlerini nakşeder gibi bakmışsın…

Ve o an, sana olan duygularım karşısındaki çaresizliğimi

ta içim de hissettirmişsin…

Dokunduğun, uzunca baktığın

Gözlerinin güzelliğini bıraktığın,

Bir kağıt bile olamayışımı hatırlatmışsın…

Ama ben seni seviyordum, diyemiyordum… bir kağıt parçasına

Sana olan sevgimi anlatıp, ona senin aşkınla can verip

Sana ulaşmasını sağlayabiliyordum…

Yine de, seni seviyorum, diyemiyordum…

Çünkü korkuyordum, bana dokunmayacağını biliyordum ama

Bana uzunca bakmayacağından,

Gözlerimden sana olan aşkımı okumayacağından korkuyordum…

Korktukça da yazıyordum…

Hani şair sevdiğinin adını yoldaki taşlara yazmış,

buğulu camlara resmini çizmiş ya…

Bende sana olan aşkımı yine sana yazdım,

Gözlerini yüreğime çizdim, adını aklıma kazıdım…

Ama seni görmesinler, adını bilmesinler diye

Ne resmini çizebildim, ne de adını yazabildim kağıtlara…

Sadece sana olan sevgimle can verdim onlara,

Ta ki, uçupta gözlerimin sana baktığı yere konup,

Benim yerime sana bakıp, “seni seviyorum” desinler diye…Bonsai

“Kendine iyi bak” bir veda degil elveda cümlesidir çogu zaman. O üç kelimeden çok daha fazlasini gizler içinde…

“Kendine iyi bak.” Çünkü bundan sonra ben yaninda olmayacagim. Olamayacagim. Istesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmani istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.

“Kendine iyi bak.” Çünkü bundan sonra kendinden baskasi olmayacak yaninda sana bakacak. Ben olmayacagim. Kendine iyi bak ve beni düsünme. Çünkü ben de seni düsünmeyecegim artik. Arama sakin beni, yazma, çünkü ben yazmayacagim. Sil beni yüreginden, çünkü ben silecegim. Fakat, yasanilan, paylasilan güzel seyler hatirina sana yürekten mutluluklar diliyorum. Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.

“Kendine iyi bak.” Aramizda geçen herseye ragmen benden sonra iyi oldugunu bilmeyi tercih ederim. Aslinda bilmem çok önemli degil, iyi oldugunu varsayacagim ben. Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle basbasa, yapayalniz birakiyorum ben. Biliyorum kendini birakacaksin benden sonra, o yüzden iyi bak diyorum. Aslina bakarsan, çok da fazla umursamiyorum.

“Kendine iyi bak”derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla söylerler bunu. Çünkü onlari ayirmak, eti tirnaktan ayirmak gibidir. Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok aci vericidir, yürek parçaliyicidir. Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine “Kendine Iyi Bak” gözleriyle ayrilirlar. Ta ki umut da, sevgi de tükeninceye kadar…Ta ki son elveda mezar sessizligine bürününceye kadar…”

Tutkunun ötesinde sevenler, bir kez “Kendine Iyi Bak “ derler ve giderler. Onlar eti tirnaktan ayirmak yerine ölümü yeglerler. Onlar bu aciyi bir kezden fazla kaldiramayacaklarini bilirler.

“Kendine iyi bak” derler ve giderler. Bu sözlerin içinde ihanet yok, hiç bir zaman olamaz derler ve giderler. En büyük ihanet degil midir aslinda seni seveni, ihtiyaci olani yüzüstü birakip gitmek. “Kendine iyi bak” derler ve giderler. Seni suskunluga mahkum edip giderler. Seni parçalara ayirip, en büyük parçayi yanlarina alip giderler. Seni senden alip giderler.

Daha kötüsü suçlayamazsin onlari tüm bunlar için. Kendine iyi bak deyip gidenin geçerli bir nedeni vardir elbet. Suçlatmaz kendini. Savasmadiklari için kizarsin ama suçlayamazsin. Savasmislarsa, yenildikleri için kizarsin ama suçlayamazsin. Yenildigin için kizarsin ama suçlayamazsin… Ayriligin kaçinilmazligina inandirir seni, kendine iyi bak derler ve giderler. Elinden umutlarini, düslerini, sevgilerini alip giderler. Bir tek anilari birakirlar geride, bir de hatirladikça gözyaslarina bogulasin diye unutulmayan nagmeler.

Arkalarina bakmadan çekip giderler eger yalniz kalmissan, çünkü insafsizliklarini görmek istemezler. Hersey o saniye orada bitsin, kapansin bu sayfa isterler. Bitti diyemedikleri için, kendine iyi bak derler. Kirildim ve affedemiyorum; diyemedikleri için kendine iyi bak; derler. Seni istemiyorum artik, hayatimdan çikaracagim ama bil ki hiç unutmayacagim; diyemedikleri için kendine iyi bak derler. Biliyorum çok kanayacaksin ama daha iyisini yapamiyorum; diyemedikleri için kendine iyi bak derler. Vicdanlarini rahatlatmak için kendine iyi bak derler, çünkü o kan uzun süre akacaktir ve o yara asla kapanmayacaktir, bilirler.

“Kendine iyi bak” bir noktadir çogu zaman. Kendine iyi bak deme bana, sadece kötülükler noktalansin isterim ben. Oysa sen iyisin… Sen gözümdeki isik, dudagimdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçssin. Sen hayatima renk katan, sen yüregimdeki çarpinti, sen hayatimdaki nesesin. Sen yolumu aydinlatan, sen dert ortagim, sen gönül yoldasim, sen bir tanesin. Kendine iyi bak deme bana. Nokta koyma.

Keske böyle yasanmasaydi bazi seyler, keske affedebilsen beni, keske ben de affedebilsem… Keske döndürebilsek zamani geriye. Keske bugünkü aklimizla yasasak herseyi bastan. Nafile… Ama yine de, gitmesen olmaz mi? Bitmesek olmaz mi? Sen eksikken, ben nasil tam olurum? Senden kalan boslugu kimlerle doldururum? Savassak, aramiza giren seytanla olmaz mi? Hani büyük asklar her türlü engeli asardi, hani gerçek dostluklar her sinavi geçerdi, hani sevgi eninde sonunda kazanirdi? Hani hayatta hiç kirlenmeyecek degerler vardi? Hani en büyük zaferler, en kanli savaslarin ardindan kazanilirdi? Bunlarin hepsi yalan mi? Sahiden…, gitmesen olmaz mi? Bitmesek olmaz mi?……….

Peki o zaman… Senin istedigin gibi olsun… Öyleyse…Sen de Kendine Iyi Bak.

“Kendine iyi bak” derler, kursunu kafana sikip giderler… …

O şehrin salıncakları düşürdü çocukları
İtfaiyecileri sözleştiler yangınla
Irmağının kıyısına çadır kuramam artık
Elimi uzatamam kapı tokmaklarına

Çarşafları kirli artık, yatamam otelinde
Çaylarını içemem bildik park kahvesinin
Irmağının kıyısına çadır kuramam artık
Halam beni bir daha o şehre beklemesin

O gün düşürdüm cebimden, getirmesin bulanlar
O şehirde çektirdiğim son hatıra resmini
Artık her yerim üşüyor, o şehir benim için
Avcı duvarında asılı ceylan derisi

Bastırılmış duyguların şiirini yazmalıyım
Mezun verdi güz okulu bu yıl da
Kelebek kanatlarını kopardığı doğrudur
Bahçelerini kuşatan dikenli çit tellerinin
Sabun arıyor şehir, ellerini yıkayacak
Benim içimden gelmiyor başkası versin

Bilmiyorum ne kadar sürecek kırgınlığım
Yama tutar mı bilemem yüreğimdeki yırtık
Arada bir giderdim çocukluğumu bulmaya
Gitmek gelmiyor içimden büyüdüm artık

Abdülkadir BUDAK

Mantığın sus diyorsada ben kapıdan çıkarken
Gözlerin kal diye bağırıyordu sanki…
Gitme dur yanımda kal diye yakarıyordu…
Ne olurdu ne olurdu sanki dudaklarından…
İki kelime dökülseydi
İki sözcük senin yanında kalmama yetecekti
<< GİTME BEBEĞİM BENİMLE KAL<<

garipce bakısına gariğce tutuldum
sana sevgimi söylemeden vuruldum
ben onu severken seninle savruldum
neolur sen bari bana yüz cevirme zaten canıdan bıkmısım beni
öldürme….kaptanı kaybolmuş gemi gibiyim
sagda solda gezen askın seliyim
sana ulan (vefasız) sana deliyim
neolur sen bari bana yüz cevirme zaten canımdan bıkmışım beni öldürmeaklıma gelmiyo degil kafama sıkmak
sana olan garip aşkıma kıymak
seni sevmesem kolay ankarayı yakmak
ne olur sen bari bana yüz cevirme zaten canımdan bıkmışım beni öldürme
(vefasız)ım

Aklıma sen geldin liselim,
Bırakıp gittiğimden beri,
Neler yaptın liselim?
Hala bana lanet yağdırıyor musun?
Yoksa özlemim yakıyor mu içini?
Sana artık yürümeyecek dediğim günü,
Kabuslarında görüp sıçrıyor musun?
Sırana ismimi kazıdın mı liselim?
Attığın her adımda ismimi heceliyor musun?
Arkadaş grubunda her konuşulduğumda,
Yüzün kıpkırmızı olup,gözlerin doluyor mu liselim?
Beni sorarsan eğer liselim,
Her zamanki gibiyim.
Senden sonra birçok kızla çıktım,
Hepside çok güzeldi,elbette zevkliyimdir bilirsin,
Sahi senin ilk aşkın bendim galiba,
Ne kadar tecrübesizdin,
Çok çabuk bağlanmıştın bana,hala bağlısındır eminim,
Mektubumu alınca umutlanmazsın umarım,
Benim defterimde geriye dönüş yoktur bilirsin,
Seninle güzel günler geçirdik,
Hala hoşuma gidiyorsun,tatlı kızdın liselim,
Benden umudunu kes olur mu?
Dönerim geriye diye bakma sakın,
Çık, gez, toz liselim…
Ha!…Derslerine iyi çalış,
Elveda liselim, elveda…