Yoksa sana dokunurum, Yoksa yasak tanımam, Günahkâr olurum, günahım olursun, Kaç, görme, Görürsen hatırlama, Hatırlarsan ağlama. Gelme, Yoksa sana dokunurum, Dudaklarına konarım, Gözlerini esir alırım, Kölem olursun, Gecelerce kölen olurum, Didik didik ederim hayatını, Benden başkasına yaşatmam seni, Tarihini vururum, anılarını asarım, Yüreğine saplarım kendimi, Bedeninde yatıya kalırım,
Rüzgar söylüyor şimdi o yerlerde
Bizim eski şarkımızı
Vazgeç söyleme artık
Hatırlatma mazideki aşkımızı
Bir kış günüydü başladı
Bu hazin macerası gönlümün
Vazgeç söyleme artık
Beste: Şekip Ayhan Özışık
Güfte: Şekip Ayhan Özışık
Makam: Muhayyer Kürdi
Usül: Düyek
Form: Şarkı
Sevdiğim Parçalardan biridir ki , MuhayyerKûrdi Makamı Eserlerinden Biri Bakışı Çağırır Beni Uzaktan..
Video :
Bakışı çağırır beni uzaktan
Varınca çatılır kaşlar nedendir
Bir yandan hoşlanır azarlamaktan
Bir yandan gözünde yaşlar nedendir
Derindir alnımda gurbet çizgisi
Değişmez diyorlar bahtın yazısı
Gönlümün içinde var ki bir sızı
Her akşam yeniden başlar nedendir
Hasreti bağlayıp sazın teline
Yıllardır çıkmışım gurbet eline
Düşmüşüm bu yüzden elin diline
Üstelik yar beni taşlar nedendir
sevmek günahsa eğer
sevmek günahsa eğer günahın benim olsun
diliyorum tanrı’dan mezarın gönlüm olsun
herşeyimi adarım sevgilim senin için
ben kendimi adarım sevgilim senin için
ölmeye de razıyım sevgilim senin için
ben herşeye razıyım sevgilim senin için
başkasını seversen günahım senin olsun
kim ihanet ederse dilerim beter olsun
Küskünlüğümün sebebi büyük aşklar, ayrılıklar sanmayın. Küskündüm hayata ama bunları yaşayamadığıma. Kafamdaki tabuları yıkıp birisine, seni seviyorum diyemediğime; bir tatlı bakışa “hafiftir” diye yapışmadığıma… İnsanları yaratan Mevla’ya inat edip, yarattıklarının bir kısmını görmezden geldiğim için küskündüm. İnsanları sevmenin, ne olursa olsun sevmenin aslında beni Allah’a götüreceğini anlayamadığım için küskündüm. Mevlana’yı okuyup da “Ne olursan ol gene gel” sözünde kusur aradığım için küskündüm hayata.
Seni sevsem! Çok sevsem. Çok, çok sevsem! Öyle çok sevsem ki, sen koksa özüm, yüreğim. Sen koksa nazım, edam. Gönlüm sen dolsa, benim her şeyim sen olsan. Sende tanısam aşkın ulaşılmazlarını, sende yaşasam hayatımın baharını. Çaldığın yüreğimde saklasam hep seni, hep sana yazsam yazılmamış söylenmemiş sözleri. Hoşgörüyü, tevazuu, aşkı, sevgiyi, hürmeti, kini, dedikoduyu, haramı-helali ve bunun gibi binlerce kelimeyi tekrar tanımlayıp; hayatıma soksam. Sonra Allah’a ulaşsam, kulunun sevgisinde pişip…
Bu ayrılık beni derinden vurdu
Acılar içinde ağlamaklıyım
Umutlarım uzak diyara göçtü
Çıkmazlara düştüm ağlamaklıyım
Yaralı şu gönlüm yüzüm gülmüyor
Yıllar geçti hala çilem bitmiyor
Hasretin dünyamı yakıp yıkıyor
Hicranlar içinde ağlamaklıyım
Avunurum senin hayallerinle
Mutlu olurum belki günün birinde
Bana bıraktığın zor günlerimle
Boğuşur yüreğim ağlamaklıyım
Çaresiz yüreğim ağlamaklıyım
M.Gurses/ Aglamaklıyım.
“Kendine iyi bak” bir veda degil elveda cümlesidir çogu zaman. O üç kelimeden çok daha fazlasini gizler içinde… “Kendine iyi bak.” Çünkü bundan sonra ben yaninda olmayacagim. Olamayacagim. Istesem de istemesem de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu olmani istiyorum. Olur da bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.“ “Kendine iyi bak. Çünkü bundan sonra kendinden baskasi olmayacak yaninda sana bakacak. Ben olmayacagim. Kendine iyi bak ve beni düsünme. Çünkü ben de seni düsünmeyecegim artik. Arama sakin beni, yazma, çünkü ben yazmayacagim. Sil beni yüreginden, çünkü ben silecegim. Fakat, yasanilan, paylasilan güzel seyler hatirina sana yürekten mutluluklar diliyorum. Ve ben bir daha dönmemek üzere gidiyorum.” “Kendine iyi bak. Aramizda geçen herseye ragmen benden sonra iyi oldugunu bilmeyi tercih ederim. Aslinda bilmem çok önemli degil, iyi oldugunu varsayacagim ben. Seni bir daha asla görmemek üzere gidiyorum ben, seni kendinle basbasa, yapayalniz birakiyorum ben. Biliyorum kendini birakacaksin benden sonra, o yüzden iyi bak diyorum. Aslina bakarsan, çok da fazla umursamiyorum.” “Kendine iyi bak derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden fazla söylerler bunu. Çünkü onlari ayirmak, eti tirnaktan ayirmak gibidir. Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok aci vericidir, yürek parçaliyicidir. Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine “Kendine Iyi Bak” gözleriyle ayrilirlar. Ta ki umut da, sevgi de tükeninceye kadar…Ta ki son elveda mezar sessizligine bürününceye kadar…” Tutkunun ötesinde sevenler, bir kez “Kendine Iyi Bak “ derler ve giderler. Onlar eti tirnaktan ayirmak yerine ölümü yeglerler. Onlar bu aciyi bir kezden fazla kaldiramayacaklarini bilirler. “Kendine iyi bak” derler ve giderler. Bu sözlerin içinde ihanet yok, hiç bir zaman olamaz derler ve giderler. En büyük ihanet degil midir aslinda seni seveni, ihtiyaci olani yüzüstü birakip gitmek. “Kendine iyi bak” derler ve giderler. Seni suskunluga mahkum edip giderler. Seni parçalara ayirip, en büyük parçayi yanlarina alip giderler. Seni senden alip giderler. Daha kötüsü suçlayamazsin onlari tüm bunlar için. Kendine iyi bak deyip gidenin geçerli bir nedeni vardir elbet. Suçlatmaz kendini. Savasmadiklari için kizarsin ama suçlayamazsin. Savasmislarsa, yenildikleri için kizarsin ama suçlayamazsin. Yenildigin için kizarsin ama suçlayamazsin… Ayriligin kaçinilmazligina inandirir seni, kendine iyi bak derler ve giderler. Elinden umutlarini, düslerini, sevgilerini alip giderler. Bir tek anilari birakirlar geride, bir de hatirladikça gözyaslarina bogulasin diye unutulmayan nagmeler. Arkalarina bakmadan çekip giderler eger yalniz kalmissan, çünkü insafsizliklarini görmek istemezler. Hersey o saniye orada bitsin, kapansin bu sayfa isterler. Bitti diyemedikleri için, kendine iyi bak derler. Kirildim ve affedemiyorum; diyemedikleri için kendine iyi bak; derler. Seni istemiyorum artik, hayatimdan çikaracagim ama bil ki hiç unutmayacagim; diyemedikleri için kendine iyi bak derler. Biliyorum çok kanayacaksin ama daha iyisini yapamiyorum; diyemedikleri için kendine iyi bak derler. Vicdanlarini rahatlatmak için kendine iyi bak derler, çünkü o kan uzun süre akacaktir ve o yara asla kapanmayacaktir, bilirler. “Kendine iyi bak” bir noktadir çogu zaman. Kendine iyi bak deme bana, sadece kötülükler noktalansin isterim ben. Oysa sen iyisin… Sen gözümdeki isik, dudagimdaki tebessüm, sen içimdeki sevinçssin. Sen hayatima renk katan, sen yüregimdeki çarpinti, sen hayatimdaki nesesin. Sen yolumu aydinlatan, sen dert ortagim, sen gönül yoldasim, sen bir tanesin. Kendine iyi bak deme bana. Nokta koyma. Keske böyle yasanmasaydi bazi seyler, keske affedebilsen beni, keske ben de affedebilsem… Keske döndürebilsek zamani geriye. Keske bugünkü aklimizla yasasak herseyi bastan. Nafile… Ama yine de, gitmesen olmaz mi? Bitmesek olmaz mi? Sen eksikken, ben nasil tam olurum? Senden kalan boslugu kimlerle doldururum? Savassak, aramiza giren seytanla olmaz mi? Hani büyük asklar her türlü engeli asardi, hani gerçek dostluklar her sinavi geçerdi, hani sevgi eninde sonunda kazanirdi? Hani hayatta hiç kirlenmeyecek degerler vardi? Hani en büyük zaferler, en kanli savaslarin ardindan kazanilirdi? Bunlarin hepsi yalan mi? Sahiden…, gitmesen olmaz mi? Bitmesek olmaz mi?………. Peki o zaman… Senin istedigin gibi olsun… Öyleyse…Sen de Kendine Iyi Bak. “Kendine iyi bak” derler, kursunu kafana sıkıp giderler…
Çok Sevdiğim, şiirleri ile dalıp gittiğim, ünlü şair Yusuf Hayaloğlu vefat etmiştir. Allahtan Rahmet Ailesine ve Yakınlarına Sabır dilerim.
Kaynak : http://www.haberturk.com/haber.asp?id=131967&cat=190&dt=2009/03/03
Dinleyin geceler, duyun sesimi,
Benden daha yanlız değilsinizki
Nedir bu karanlık, nedir bu sessizlik
Benden dertli değilsiniz ki
Benden dertli değilsiniz ki
Uzanan elimi tutun ne olur
Benden daha güçsüz değilsiniz ki
Ağlamayın, susun, susun, susun ne olur
Benden daha yanlız değilsiniz ki
Ağlamayın, susun, susun, susun ne olur
Benden daha yanlız değilsiniz ki
Varmı bu dünyada ben gibi yanlız
Varmı bu dünyada ben gibi bahtsız
Doğuştan kadersiz doğuştan şanssız
Benden dertli değilsiniz ki
Benden dertli ah değilsiniz ki
Uzanan elimi tutun ne olur
Benden daha güçsüz değilsiniz ki
Ağlamayın, susun, susun, susun ne olur
Benden daha dertli değilsiniz ki
Ağlamayın, susun, susun, susun ne olur
Benden daha yanlız değilsiniz ki
M.Gurses / Dinleyin Geceler
Bir anıma bakar her şey. Her şey bitebilir, fişi çekebilir, sahneden inebilirim. İstersem yapabilirim. İstediğim çok şey var yapamadığım… İstersem yapabilirim, biliyorum… Kalmak da elimde, gitmek de. Ben hep kalıyorum, öylece kalakalıyorum… Kendimle, saçma sapan bu düzenle, bana biçilmiş rollerle tepişiyorum. Kendim seçtim hepsini, suçluyum, şimdi vazgeçebilir miyim? İtirazı olan varsa konuşmasın, sonsuza kadar sussun! Bende yıkık dökük bir şeyler. Dudaklarım yayılıyor iki yana. Sizin oralarda ne diyorlar buna? Gülümseme mi? Hah! İşte ondan var 24 saat dudaklarımda. Ya içimi soran? Yok! Sorsa da benim cevap vermeye takatim yok!
Ooooo bende artık neler neler yok! Umut… Sevinç… Aşk… Mutluluk… Sahici bir şeyler arıyorum, o da yok! İnanmayı çok istedim somut bir şeylere, birilerine. Gel gör ki eksildim, kırıldım, parçalarımı kaybettim. Hepsi mi fos çıkar! Hepsi mi yarı yolda bırakır adamı. Valla ben o depresiflerden değildim, sonradan oldum. Bu yazı bana ait, bu yazı benden, bu yazı kalbimden… Kimse karışmasın, telefonlarım çalmasın, bu yazı içimden. Sevilmeye ölesiye ihtiyacım var. Ya sevmeye halim? Yok
Bir dolu sözüm var. Sözüm ona, kurallarım var. Hepsi yalan. Sığınacak bir kucak, benim için çarpan bir kalp tüm ihtiyacım. Her gece karşıma dizilmiş sırıtıyor pişmanlıklarım. Özledim, çok özledim de bulamıyorum neyi özledim… O kadar uzakta ki her şey, o kadar giremiyor ki içime, o kadar kopuk ki, neyi özlediğimi bile unuttum. Bu dünyanın prensiplerinden, tükenmez iştahından, samimiyetsizliğinden bıktım. Olmadı…
Ben kaldım, o kalmadı. O tüm sahteliklerini, numaralarını, acılarını, kanırtmalarını bana bıraktı. Hepsi üstüme yapıştı, çıkaramıyorum. Bu kokuşmuşluğun içinde sadece tek cevap vardı aradığım. Ben ondan çoktan gitmiştim… Ama bilmeliydim sevdi mi? Ne saflık ama… Buralarda kimse kimseyi sevmez ki!
Sıcak bir gülümsemeye, etli bir ‘Seni Seviyorum’a, hissederek terli terli sevişmeye tavdım oysa… Korkarım ben bu sahteliklere az kaldım. Güzel bir yüz ve vücuttan daha fazlasıyım… Anlatamadım. İçime giren adamlar gerçekten içime giremediler bir an bile… Tenime dokunanlar gerçekten dokunamadılar. Kimse isteyerek silmedi gözyaşlarımı. Kimse egosunu okşamak için değil de, özlediği için yana yakıla çalmadı kapımı. Benim böyle olmamam gerekirdi değil mi?
Hayatın bu kadar zalim olmaması… Bir telefon yok beklediğim. Bir ses çıkmıyor duymak istediğim. SMS’lerle sınırlandırılmış aşklarımız. Anlık zevklere satılmış duygularımız. Farkında mıyız? Kovala, kovala, amaçsızca savrul oradan oraya. Bu muyuz ya? Bu mu küçükken özendiğim şey? Bu muydu beni bekleyen? Böyle olmamam gerekirdi… Kocaman hayallerim vardı. Yüreğimde bitmeyeceğini sandığım sevgiler… Şimdi o kız kaçıyor her şeyden, herkesten…
Aldatılmaktan ve kandırılmaktan yorgunum. Özledim çok özledim eski günleri. Yıpranmamış duygularımı, saflığımı, korkusuzluğumu özledim. Herkesi güldürmekten sıkıldım. Çözüm üretmekten daraldım. Benimkisi bozuk pil misali fişe taksan da şarj olmuyor artık. Milletin dini yalan olmuş. Uzaylı istilasını beklemeye gerek yok; dünyanın sonu zaten gelmiş. Kötülük dört bir yanımızı sarmış. Ben bu dünyaya çocuk doğurur muyum anne? Sızlıyorum, inanmak istiyorum anne…